Οι Νύμφες, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, ήταν γυναικείες ιδεατές μορφές θεϊκής καταγωγής, νεαρές στην ηλικία, που ζούσαν μέσα στην άγρια φύση, και τριγύριζαν στα βουνά, συνοδεύοντας τους θεούς σε γλέντια και σε χαρές. Θεωρούνταν κατεξοχήν πνεύματα του γλυκού νερού και βρίσκονταν στα ποτάμια, στις πηγές και μέσα στα βουνά από τα οποία πήγαζαν ποτάμια. Συνόδευαν πάντα το νερό, τονίζοντας έτσι τη μεγάλη του σημασία για την ύπαρξη ζωής καθώς χωρίς αυτό ούτε βλάστηση ούτε γονιμότητα υπάρχει. Μέσω, λοιπόν, της ζωογόνου δύναμης του νερού, οι Νύμφες εξαπλώθηκαν στα βουνά και στα δάση και συνδέθηκαν με τη βλάστηση. Ζούσαν όσο και οι πηγές κοντά στις οποίες κατοικούσαν. Όταν στέρευαν εκείνες, έσβηναν κι αυτές. Καθώς το νερό θεωρείται πηγή ζωής, η αντίληψη για τις Νύμφες διευρύνθηκε ακόμη περισσότερο και έφτασαν να τις θεωρούν πνεύματα της βλάστησης, συμβολίζοντας έτσι, γενικότερα, την οργιαστική δύναμη της φύσης. Τα ονόματά τους ποικίλα όπως Μελιάδες, Δρυάδες, Νηρηίδες, Ορεάδες, Αλσηίδες και Αμαδρυάδες.

 

Αυτό το φωτογραφικό project στηρίχτηκε στην παρατήρηση των δυνάμεων της φύσης και γι’ αυτό απεικονίζει τα στοιχεία που συναποτελούν τη δύναμή της όπως ο αέρας, το νερό, το δέντρο και η βλάστηση, που, εν τέλει, ταυτίζονται με το σύνολο της φύσης και τον κύκλο της ζωής, ενώ ταυτόχρονα πλαισιώνονται από κοσμογονικά σύμβολα όπως ο ήλιος και η σελήνη. Οι Νύμφες, λοιπόν, προέκυψαν μέσα από την ιδέα ότι οι ίδιες ζουν και υπάρχουν μέσα στη φύση αντιπροσωπεύοντάς την και είναι συνυφασμένες με τον κύκλο της ζωής της φύσης, τη γέννηση αλλά και τον θάνατο.